༺࿇🤍࿇༻
برگ‌ریزان پاییز فرا رسید
وَ من ناامید روی برگ‌برگِ فرسوده‌ی
خاک، شعری از ناکامیِ بهار
وُِ سوگواریِ تابستان
وُ شِکوه‌یِ پاییز می‌سُرایم،
تا آوایِ مستانه‌ی عشق
از زلالِ عروقِ ابـرهایِ
آبستنِ "بارانْ" جاری شود
وَ شمیم زندگی، ناباورانه
در گوشِ زمستان، زنگ بزند، تا بیدار
وَ آماده‌ی پیشوازِ "بهار" شَوَد،
.تا گیسوانم دوباره شکوفه‌ی "سیب" بدهند
تاريخ : چهارشنبه پنجم آذر ۱۳۹۹ | 23:33 | نویسنده : بنفشه انصاری |
.: Weblog Themes By Pichak :.