༺࿇🤍࿇༻

"عریـان" شده دل، در "شبِ" زیبــای نگاهت
"بیـچاره" شده "دربـه‌در" وُ خاطره خواهت

هـر "بوسه‌ی" دل بـر "لبِ" ساغر که نگنجید
چسبانـده "لبـش" را بـه لبِ "سیبِ" گنـاهت

"گریـان" شده "ابـر" از نَفَسِ بی‌رمقِ "صبح"
از "بغضِ" وداعی که شده "پشت‌ وُ پناهت"

با شِکوه اگر "خیـره" شَـوَم بر رخِ "مهتـاب"
با "خنــده" کنــایه بِزَنَــد ... از "رُخِ" مـاهت

"مـاه" آمـده در "پنـجره‌ی" بغـضِ "شبِ" من
تا "پُــل" بزنـد از "دلِ" مـن ... تا "سرِ راهت"

یک "بوسه" اگر "پَــر" بزنـد از "لبِ" مهتـاب
"دیـوانه" شَوَم، از "هـوسِ" آتــش وُ "آهَـت"

آن "تیــرِ" نگاهی‌ که‌ به‌ سودایِ "خطا" رفت    
چـون "اشک" ستاره "گوهـرِ" مــوی سیاهت

"پرتــو" که به "عشقت" شده "لیـلای" زمـانه
"مجنون‌صفتی" کُن که شده خاطره خواهت

#بنفشه_انصارے_پرتــو

 
✰@partopoem



تاريخ : چهارشنبه بیست و دوم بهمن ۱۳۹۹ | 0:57 | نویسنده : بنفشه انصاری |