༺࿇🤍࿇༻
تو! پرتوِ ماهِ نیمهشبهایِ بهشت
غزلِ سبز وُ غزالِ زیبایِ بهشت
هوسِ پَرسهای، در کویر وُ در جنگل،
تو! شمیمِ عود وُ عطرِ صبایِ بهشت
سَفَر از ستاره، تا بینهایتِ راز،
چو لبانِ بهار، رنگِ دیبایِ بهشت
به بلورت، حَریری از ابریشم وُ ناز
به کرشمه، گُلپریِ دریایِ بهشت
شکوفهای؟ یا که نسیمِ رؤیایی؟
تو! اطلسِ سرخْگیسویِ حنایِ بهشت
چشیدنِ انگور از لبانِ تاکستان،
چو شرمِ بوسه، بر لبِ لیلایِ بهشت
نفسِ دلآویزِ شقایق وُ نسرین،
گُهَرین، لعل وُ عقیقِ مَهسیمایِ بهشت
عطشِ جرعهیِ باران، بر عروقِ یاس،
تو! بلورِ برف وُ روحِ عُظمایِ بهشت
نَفَسی، به نوایِ قناریِ عاشق،
چو دَمِ خداییِ مسیحایِ بهشت
به چه تشبیه کُنَم، پیکرِ نَرمینَت که:
تو! فرشتهای؛ شاهکارِ خدایِ بهشت
#بنفشه_انصاری_پرتو
#بزرگداشت_خواهرم
#عزيزان_آسمانی
تاريخ : پنجشنبه دوم دی ۱۴۰۰ | 19:46 | نویسنده : بنفشه انصاری |
.: Weblog Themes By Pichak :.
