سلامت می‌کنم، ای خوشه‌ی یاس
ببار از آسمان، باران احساس

در این سرمای پر سوز زمستان
مرا با خود ببر از این شبستان

من و تو خسته از تکرار فردا
چو باران خزان و شام یلدا

به دنیایی ببر پر نور باشد
از این حس غریبی دور باشد

شبیه دلخوشی‌های چکاوک
چو رؤیای گذشته دور و کودک

به آن‌سوی جهان در فکر پرواز
بدون بازگشت و رو به آغاز

به دنیایی که باران کم نباشد
همه، شادی و درد و غم نباشد

رها از دست تقویم شب و روز
جدا از بی‌کسی و ماتم و سوز

که آرامش از این خوش‌تر نبینی
جهانی را چنین بستر نبینی

چه رؤیای قشنگی باشد انگار
مرا هرگز نکن از خواب بیدار

#پرتو
https://telegram.me/partopoem