༺࿇🤍࿇༻

مگر "از کوچه‌ی معشوقه‌ی ما می‌گُذَری؟!"
که نمانده به تنِ "خسته‌یِ" تو بال وُ پری؟!

"قَفَسَت" سَرد وُ دلت دَرد وُ نگاهت شَبگَرد!
چِه طلوعی! چه غروبی! چه نمازِ سَحَری؟!

مگر از کوچِ "زمستانیِ" خود، واماندی؟!
که شُدی "حَبسِ" دِی وُ بهمنِ "فصلِ" دِگَری؟!

همه جا، دانه‌یِ غم بود وُ نبود از تو اَثَر؟!
تو "پرستویِ" دماوندِ رَهِ "پُر خَطَری!"

چه "ستم‌ها" که از این "خانه‌بِه‌دوشی" داری؟!
چه "شکنجه!" چه فَغانی! چه خُروش وُ شَرَری!

مگر از بارِ غمت، "بندِ" دلم پاره نَشُد؟!
به؛ گناهی که نَکَردی به؛ نشان وُ اثری!

غمِ "آب" وُ غمِ "دانه" نَفَسِ بی‌رَمَقت،
به چه شُوقی بِنِویسم، غََزل از ماه و پری

مگر از جانِ خودت سیر شدی مرغِ عَزا؟
که "بِبُرَّند" سَرَت را بِه؛ دلیل وُ "نظری"؟

"واعظان‌ باجلوه‌ برمحراب‌ و‌ُ منبر‌های‌ِ خویش"
می‌فروشند جان و مالِ "ملَّتی" بر منبری

به چه شهری بِرَوی یا به کُجا "بِگْریزی؟"
که گِرِفته نَفَسِ "پرتو" از این بی‌‌خبری!

#بنفشه_انصاری_پرتو 
#تضمین_حافظ_بزرگ

✰@parto_sher