در "باغِ"  اقاقی وُ غزل، گُل شده مهمان
چشمش به سراپرده‌یِ گُل، قمریِ عریان

یک "سبزه" جوانه زده، بر پایه‌ی سنبل،
یک سبزه گُرُه خورده به انگشترِ گلدان

"لب‌هایِ"  صبا و  "نَفَسِ"  ابرِ  "بهاری"
"گلبوسه" زده بر دو لبِ نرگس خندان

هر غنچه هوس، از نَفِسِ سرخِ شقایق
بر "بستر" آهویِ خُتن مست وُ پریشان

پروانه به رقص آید وُ دستانِ گُلِ یاس
در سبزه‌ی نوروز گِرِه‌خورده به ریحان

مهتاب و ستاره به‌هم‌آغوشیِ خورشید
بر شاخه  "قناری"  غزلی "هلهله‌گویان"

بر "پایِ"  سپیدار و صنوبر، علفِ خیس
سبزه زده صدها "گِرِه" بر سوسنِ الوان

"پرتو" زده بر پنجره‌یِ "صبحِ" دل‌انگیز 
"بی‌پرده" کشیده قلمِ سورمه به مژگان

#بنفشه_انصاری_پرتــو 
#سیزده_نوروز_فرخنده