༺࿇🤍࿇༻

دل! به کسی نِمی‌دِهَم، تا که تو "آنِ" من شَوی
بی‌دل وُ جان نَمی‌شَوَم تا دل وُ جان من شَوی

هر "غزلی" که بِشکُفَد، به شاخِسار گوشِ جان
جان بِه غزل دَهَم که تو!!!  وِردِ زبانِ من شَوی

از همه‌‌ کس  "بُریدِه‌اَم"  جامه به تن دریده‌ام،
"بی‌‌هَمِگان،  شَوَم که تو"  بی‌هَمِگانِ من شَوی!

چشم وُ دلم به پنجره، وا شُده "چشمِ" خاطره
"بی‌‌ سر وُ پا" به سویِ تو  سِرِ "نَهانِ" من شَوی

عرش وُ زمین وُ لامکان، تَر شده چشمِ آسِمان
از نَفَسِ  "بهارِ"  جان، عطرِ  "خزانِ" من شَوی

"دردِ" مَنی وُ هم "دَوا" با تو شَوِم زِ "غم" رها
"راحت جانِ من تویی" روح وُ روانِ من شَوی

من  "غزلی"  نگفته‌ام، تا  "تو"  در آن نبوده‌ای
"مستیِ" جامِ  "باده" وُ جامِ "جهان" من شوی

چشم وُ دلم به‌نورِ شب، پرتویِ رویِ مَه، طَلب 
پرده به "شب" نِمی‌زَنَم تا که "عیانِ" من شَوی


#بنفشه_انصارے_پرتـو
#تضمین_مولانای_جان
#عارفانه


✰@parto_sher



تاريخ : یکشنبه بیست و پنجم اردیبهشت ۱۴۰۱ | 0:36 | نویسنده : بنفشه انصاری |