༺࿇🤍࿇༻

از "شعـرِ" مـا، رنـگِ "تَمَنــا" را ربودند
"افسانه‌ی" جانبخشِ "نیما" را ربودند

در سوگِ تـو داغِ شقایق شعله‌ور شد،
وقتـی: "شمیــمِ" آرزوهــا را "ربودند"

بـازارِ فرصت‌هایِ "شیرین" وُ نمادین،
تـا: "خسـروِ" دل‌هایِ "تنها" را ربودند

ننگین‌ترین: "بـازیِ" دنیـا با "دلِ" سبز،
وقتی: "ردایِ" سَـروِ "رعنـا" را ربودند

گاهی: به زندانِ فریب و مکر و حیـله
گاهی: "خــدای" آسمـان‌ها را "ربودند"

اِصـرارِ تَرکِ "زندگی" در بوته‌یِ "مرگ"
تـا: "چلچراغِ" کـور و "بینا" را ربودند

با "وَعده‌یِ" امروز وُ فردایِ "دروغین"
"گُل‌واژه‌ی" معنــایِ "فــردا" را ربودند

"خورشیدِ" زیبـا در سرایِ خاطرم مُرد،
وقتی: "سرودِ" عشـقِ "لیلا" را ربودند

از: "پرتــوِ" کمرنگِ "چشـمانِ" ســتاره،
از "یوسفِ" کنعـانْ "زلیـخا" را ربودند

گاهی: "نَظَر" بر حالِ "غمگینِ" دِلم کن،
شورِ "غـزل" از جانِ "شیدا" را ربودند


#بنفشه_انصارے_پرتــو


✰@parto_sher



تاريخ : یکشنبه بیست و پنجم اردیبهشت ۱۴۰۱ | 0:52 | نویسنده : بنفشه انصاری |