༺࿇🤍࿇༻

درود به یاران و همراهان گرامی:
مدتیه که وب‌لاگ دوستان رو میخونم، در کمال تعجب دیدم در هر وبلاگی، فیلسوفی، هنرمندی، شاعری، روان‌شناس و در نهایت کودک خشمگینی وجود دارد، که اصرار به سکوت می‌کند کسانی که اگر زمانی و که برای نوشتن پستای تخصصی‌شون گذاشتنو برای این صرف میکردن، که پستاشونون رو به صورت شفاهی برای مخاطباشون (حالا هرکسی که میخواد باشه...‌دوست، آشنا، خواهر، برادر، پدر، مادر، فرزند، همسر، عشق و حتی همکار و همسایه) میخوندن و شفاف صحبت می‌کردن، نه حال و روز خودشون اینجوری میشد و نه حال مخاطباشون، کاش بدونیم که با صراحت شاید بتونیم هم وقت خودمون رو هدر ندیم و هم وقت دیگران رو، کاش به جای مخفی شدن پشت واژه‌های زیبا و رنگارنگ و نام‌های عجیب و غریب مجازی و کپی برداری از پستهای دیگران، حتی با بغض و فریاد هم که شده با همدیگر صحبت میکردیم و زخمها و دردهامون رو بهم نشون می‌دادیم یا مشکلات حل می‌شد یا خیلی زودتر و با رضایت و احترام از هم خداحافظی می‌کردیم و می‌رفتیم. خلاصه رفتاری معقول و منطقی داشتیم، کاش بتونیم به جای مخفی شدن  پشت اسامی مختلف و نقاب‌های گوناگون و شخصیت‌های فیک، با صداقت و با نام خودمون با مخاطبینمون، صحبت کنیم و مثل یک انسان بالغ رفتار کنیم، به موقع حرف دلمون رو بزنیم تا دیر نشده و بعدها منت تحمل و ترحم رو به سر همدیگر نذاریم. پشت نقطه‌ضعفهامون پنهان نشیم، شاید در این صورت، هیچ کسی انقدر احساس ضرر و زیان، هدر دادن عمر،  تنفر، حماقت و شکست نکنه... امروزه درد سکوت غمبادی شده و تنها پناهگاه‌مون فضای مجازیه، رفیق روزای تلخ گوشیامونه،  متاسفانه باید بگم: پاسخ من هم به سکوت ازین به بعد فقط سکوته و این وبلاگ صرفا برای ثبت پستای شعر شاعر (پرتو)  فعاله، امیدوارم تونسته باشم به حد کافی شفاف صحبت کرده باشم و به امید روزی که همه‌مون با شجاعت و صراحت با همدیگر صحبت کنیم و با انسان‌های جدید زندگی‌مون پس از این درست و بالغ رفتار کنیم تا اونها هم دچار سوتفاهم و دلزدگی نشن، چون سکوت، نتیجه‌ای جز شکست و تباهی برای هر دو طرف نداره، و آگاه باشیم که آدما علم غیب ندارن و نمی‌تونن ضمیر ناخودآگاه همدیگر رو بخونن موفق باشید و پیروز.
بدرود.
دوستان دیگه هیچ کامنتی تایید نمیشه فقط خونده میشه و بس
با تقدیم بهترین آرزوها

#بنفشه_انصاری_پرتو

✰@parto_sher