༺࿇🤍࿇༻

دل به‌کسی نِمیدهَم تا که تو آنِ من شَوی
بیدل‌وُ جان‌نَمیشَوَم تا دل‌وُ جانِ‌من شَوی

هر غزلی که‌بِشکُفَد به‌شاخِسار گوشِ‌جان
جان‌بِه‌غزل دَهَم‌که تو وِردِ زبانِ‌من شَوی

از همه‌‌‌کس بُریدِه‌اَم جامه به‌تن دریده‌ام
بی‌‌هَمِگان شَوَم‌که تو بی‌هَمِگانِ‌من شَوی

چشمِ‌ دلم به‌پنجره وا شُده چشمِ‌خاطره
بی‌‌‌سر وُ پا به‌سویِ تو سِرِ نَهانِ‌من شَوی

عرش‌وُزمین‌وُ لامکان‌تَر شده چشمِ‌آسِمان
وز نَفَسِ بهارِ جان، عطرِ خزانِ من شَوی

دردِ مَنی وُ هم دَوا، با تو شَوم زِ غم رها
"راحت‌جانِ‌من‌تویی"روح‌وُ روانِ‌من شَوی

من "غزلی"نگفته‌ام تا "تو" در آن نبوده‌ای
مستیِ جامِ باده وُ جامِ "جهان" من شوی

چشم‌ِدلم به‌نورِ شب پرتویِ رویِ‌مَه طَلب
پرده به شب نِمیزَنَم تا که عیانِ من شَوی


#بنفشه_انصارے_پرتـو
#تضمین_مولانای_جان
#عارفانه


✰@parto_sher



تاريخ : پنجشنبه نهم آذر ۱۴۰۲ | 14:53 | نویسنده : بنفشه انصاری |