༺࿇🤍࿇༻

مگر "از کوچه‌ی معشوقه‌ی ما می‌گُذَری؟!"
که نمانده بِه‌تَنِ "خسته‌یِ" تو بال وُ پری؟!

"قَفَسَت" سَرد وُ دلت دَرد وُ نگاهت شَبگَرد!
چِه طلوعی، چه غروبی، چه نمازِ سَحَری؟!

مگر از کوچِ "زمستانیِ" خود، واماندی؟!
که شُدی حَبسِ دِی وُ بهمنِ فصلِ دِگَری؟!

همه جا دانه‌یِ غم بود وُ نبود از تو اَثَر؟!
تو "پرستویِ" دماوندِ رَهِ "پُر خَطَری!"

چه ستم‌ها که از این خانه‌بِه‌دوشی داری؟
چه‌‌شکنجه چه‌‌فَغانی چه‌خُروش‌‌‌ وُ شَرَری؟

مگر از بارِ غمت، "بندِ" دلم پاره نَشُد؟!
به؛ گناهی که نَکَردی به؛ نشان وُ اثری!

غمِ "آب" وُ غمِ "دانه" نَفَسِ بی‌رَمَقت،
به چه شُوقی بِنِویسم غََزل از ماه و پری؟

مگر از جانِ خودت سیر شدی مرغِ عَزا؟
که "بِبُرَّند" سَرَت را بِه؛ دلیل وُ "نظری"؟

واعظان‌ با جلوه‌‌ بر محراب‌‌ و‌ُ‌ منبر‌های‌ِ‌ شهر
"می‌فروشند" جان و مالِ "ملَّتی" بر"منبری"

به چه شهری بِرَوی، یا به کُجا "بِگْریزی؟"
که گِرِفته نَفَسِ "پرتو" از این بی‌‌خبری!


#بنفشه_انصاری_پرتو
#تضمین_حافظ_بزرگ

✰@parto_sher



تاريخ : شنبه هشتم دی ۱۴۰۳ | 20:22 | نویسنده : بنفشه انصاری |