زل زده‌ام به سیمای گل با خیال تو

تا با گلاب اشک بشویم جمال تو

حاکم شده منطق غم در رگ شراب

هر ساغری که گشته تهی از کمال تو

درین زمان که هیچ نشانی ز عشق نیست

مستی‌فزای بزم جنونست حال تو

بیهوده باغبان به امید نشسته است

روییده در سکوت بیابان نهال تو

مانند ابرهای  سترون، منم منم

در خشکسال حادثه گشتم وبال تو

#پرتو