کوچه به کوچه در پیِ فانوسِ ایوانم هنوز

بوسه به رویت می‌زنم نرگس به مویَت می‌زنم

تا باورت آید که من زخمیِ هجرانم هنوز

ابرِ حریرِ آسمان خوشبوترین عطر جهان

باران بزن بر گونه‌ام من دُختِ بارانم هنوز

بر ردِّ پایِ پاکِ تو گُل می‌نشانم تا که تو:

خیره شوی بر ظلمتِ آغاز وُ پایانم هنوز

هر شب منِ آشفته‌دل بر چلچراغِ چِشمِ‌ تو

در بسترِ بی‌تابیم بی‌خواب وُ حیرانم هنوز

بر فالِ چشمِ قهوه‌ات، بر بوس وُ ناز و خنده‌ای

لکنت بر این بغضِ عبث، درگیرِ هذیانم هنوز

در باورِ آرامشت، در های‌و‌هوی خواهشن

دستی به جامِ باده و گیسو پریشانم هنوز

بغضم به تاوانِ غمت، این جان/بهای بودنت،

بلکه بدانی تا اَبَد، بر عهد و پیمانم هنوز

« باز آ و بر چشمم نشین ای دل‌سِتانِ نازنین»

که از دوریت چون اَرگِ بم غمگین وُ ویرانم هنوز

# پرتو