شب که غزل ترانه شد
مستی دل بهانه شد
خیمهی شهر آرزو،
محفل گرم خانه شد،
مینگرم به فال تو
در گذر خیال تو
در به در کویر دل
در پی سیب کال تو
خُرّمیِ بهشت جان،
نغمهی شاد قمریان،
جرعهی خندههای تو
پربکشم به آسمان،
تا که پرندهای شوم
شور کشندهای شوم
سربکشم به خانهات،
بوسه و خندهای شوم...
#پرتو
تاريخ : چهارشنبه بیست و دوم شهریور ۱۳۹۶ | 21:52 | نویسنده : بنفشه انصاری |
.: Weblog Themes By Pichak :.
