خسته از تنهایی و دردِ درون،
خالی، از هر آرزویِ واژگون،
هیچکس، من را نفهمید و ندید:
خندهی مصنوعی و زنگارِ خون
#پرتو
partopoem@
تاريخ : پنجشنبه چهارم مرداد ۱۳۹۷ | 12:29 | نویسنده : بنفشه انصاری |
.: Weblog Themes By Pichak :.
درباره وب
... وَ آنگاه که
هر "قطعه" شعر،
از زبانِ "بُریدهیِ"
یک "روحِ" لالْ
سخن بِگوید،
تازه "آغازِ" ماجَراست!
"بنفشه_انصاری_پرتو"
کانال تلگرام:
parto_sher@
.: Weblog Themes By Pichak :.
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
امکانات وب