خزر بانوی غمگینِ شمالم
نمادین، گوهرِ تعبیرِ فالم
صدفهای سکوت ساحلت سنگ
نوایِ قمریان بغض شبآهنگ
شبم در ساحلت غوغای مهتاب
نبینم، بعد ازین، جز چشمِ تو خواب
چه خوش امواجِ زیبا و نسیمت
سرابِ خاطـره عطــر وُ شمیمت
ندارد مملکت مردانِ مشفق؟!
مصدقها و نادرهای لایق؟!
پدر: خاکست و مادر: اشکِ دریا
امید و باور ایران فردا
کجا رفتند فرزندانِ غیور؟!
همان کوروش تبارانِ سلحشور؟!
بگیرم، خونبهایت، را ز دشمن
طلوعِ مهرِ تو بر بامِ میهن
نشو غمگین هنوزم، زنده ماییم
به یاریِ خدا، پاینده ماییم
#پرتو
Partopoem@
تاريخ : سه شنبه بیست و سوم مرداد ۱۳۹۷ | 17:58 | نویسنده : بنفشه انصاری |
.: Weblog Themes By Pichak :.